P-21

P-21 jest peptydem nootropowym ukierunkowanym na poprawę neurogenezy. Jest on w stanie w dużym stopniu wzmocnić funkcje poznawcze oraz ochronić układ nerwowy przed uszkodzeniami. To dobry wybór dla osób, które chcą poprawić swoje zdrowie psychiczne. Peptyd P21 podnosi czynnik BDNF oraz ogranicza rozwój depresji. Może także okazać się skuteczny w poprawie pamięci i zwiększeniu motywacji. W naszej ofercie jest dostępny w formie sprayu oraz w formie sproszkowanej.

Co to jest P-21?

P21 jest zmodyfikowanym, syntetycznym mimetykiem CNTF. CNTF jest z kolei naturalnie występującym mediatorem białkowym wzrostu neuronów u ludzi, który promuje syntezę neuroprzekaźników i wzrost neurytów. Dodatkowo chroni neurony i ich komórki podporowe przed stanami zapalnymi. Oprócz działania neurotroficznego wiadomo, że CNTF zwiększa uczucie sytości, a tym samym zmniejsza spożycie pokarmu. Mimetyki małocząsteczkowe mogą wywierać część lub wszystkie efekty większych cząsteczek neutroficznych bez typowych dla nich skutków ubocznych. P-21 nie tylko wiąże się z receptorem CNTF, ale także przenika przez barierę krew-mózg. Poza tym zachowuje wysoką stabilność w soku żołądkowym i w jelicie przez wystarczającą ilość czasu, aby mógł się wchłonąć.

Jak działa peptyd P-21?

W badaniach na zwierzętach wykazano, że P21 zwiększa poziom BDNF (czynnik neurotroficzny pochodzenia mózgowego), promując w ten sposób neurogenezę (wzrost nerwów) i hamując tworzenie się płytek amyloidowych i białek Tau obserwowanych w chorobie Alzheimera. BDNF powiązano nie tylko ze zwiększoną neurogenezą, ale także z regulacją w dół niektórych enzymów odpowiedzialnych za tworzenie się płytek tau i amyloidu w mózgach osobników chorych na Alzheimera. W szczególności BDNF zmniejsza aktywność białka GSK3-beta, który jest czynnikiem wpływającym na rozwój choroby Alzheimera. Prowadzi on do stanu zapalnego i ostatecznej neurodegeneracji.

Warto podkreślić, że nadprodukcję GSK-3beta powiązano z wieloma procesami chorobowymi, w tym cukrzycą typu 2, kilkoma różnymi postaciami raka i chorobą afektywną dwubiegunową. ​​P-21 oraz inne inhibitory GSK-3beta mogą zatem okazać się w przyszłości przydatne w leczeniu udaru mózgu, nowotworów, a zwłaszcza choroby afektywnej dwubiegunowej.

Peptyd wywiera szereg skutków w ośrodkowym układzie nerwowym, ale jego główne działanie występuje w zakręcie zębatym, gdzie poprawia neurogenezę i dojrzewanie neuronów w warstwie komórek ziarnistych i strefie podziarnistej. Uważa się, że zakręt zębaty, będący częścią hipokampa w płacie skroniowym mózgu, przyczynia się do powstawania nowych wspomnień epizodycznych i spontanicznych. Odgrywa również ważną rolę we wstępnym przetwarzaniu informacji i separacji wzorów, co pozwala odróżnić jedno wspomnienie od drugiego.

W chorobie Alzheimera naturalną reakcją mózgu na uszkodzenie, czyli utratę neuronów i synaps, jest zwiększenie aktywności zakrętu zębatego. Niestety, mózgi starszych osób nie mają zdolności do wspierania neurogenezy, przez co wysiłki mające na celu ich wymianę kończą się niepowodzeniem. P21 zwiększa aktywność zakrętu zębatego na tyle, aby pokonać to ograniczenie.

P-21 - co jeszcze warto o nim wiedzieć?

Naukowcy, którzy podawali zwierzętom P-21 jeszcze przed wystąpieniem choroby Alzheimera, zaobserwowali, że zapobiegał on spadkowi funkcji poznawczych. Sugeruje to, że peptyd może być nawet skuteczniejszy jako środek zapobiegawczy niż potencjalne leczenie. P-21 przyspiesza proces dojrzewania neuronów z komórek prekursorowych do pełnoprawnych neuronów. Dzięki temu pobudza synaptogenezę, czyli wzajemne połączenia między neuronami, co jest podstawowym elementem uczenia się i wzmacniania pamięci. W ten sposób poprawia funkcje poznawcze i chroni centralny układ nerwowy przed uszkodzeniem. W modelach zwierzęcych wykazano także, że P-21 poprawia rozróżnianie obiektów i rozumowanie przestrzenne. Najlepszym momentem na podanie peptydu jest okres, w którym może on nasilić i wesprzeć własną reakcję organizmu na utratę neuronów.

Chociaż póki co nie przeprowadzono bezpośrednich badań oceniających wpływ peptydu na spożycie pokarmu, istnieją podstawy, aby sądzić, że może on hamować apetyt. Dzieje się tak w wyniku stymulacji syntezy hormonu stymulującego alfa-melanocyty, co jest wyzwalane wzrostem poziomu CNTF. P-21 dodatkowo aktywuje szlak JAK/STAT i ostatecznie zwiększa poziom alfa-MSH. Zarówno alfa-MSH, jak i neurogeneza są powiązane ze zmniejszeniem spożycia pokarmu. Istnieje zatem szansa, że peptyd ma pewien wpływ na uczucie sytości.