Trombinpeptid Tp508

Thrombin peptide TP508 to 23-aminokwasowy peptyd, który działa poprzez naśladowanie zdolności trombiny do aktywacji płytek krwi oraz czynników wzrostu i enzymów, które inicjują i regulują proces gojenia. Peptyd może przyczyniać się do gojenia złamań oraz zwiększać poziom genów angiogennych. W przeciwieństwie do trombiny, TP508 nie ma aktywności enzymatycznej, nie wspomaga ani nie zakłóca krzepnięcia krwi. W naszej ofercie można znaleźć preparat dostępny w formie sproszkowanej. Całość jest zamknięta w szklanej buteleczce.

Jak działa Thrombin peptide TP508?

Przeprowadzone do tej pory badania wykazały, że TP508 przyspiesza gojenie ran skóry, złamań i ubytków kostnych poprzez inicjowanie kaskady zdarzeń, które prowadzą do zwiększonego tempa rewaskularyzacji i regeneracji tkanek. Obecnie peptyd jest oceniany w badaniach klinicznych na ludziach jako lek terapeutyczny do leczenia owrzodzeń stopy cukrzycowej i przyspieszania gojenia złamań. To ostatnie działanie może być związane ze stymulacją wczesnej rewaskularyzacji, czyli poszerzenia i udrożnienia zwężonego naczynia krwionośnego w modelach uszkodzeń skóry i kości. Na ten moment nie wiadomo jednak czy peptyd sam stymuluje angiogenezę, czy też promuje odpowiedzi angiogenne na inne czynniki obecne w uszkodzonej tkance.

Badania przedkliniczne wykazały, że Thrombin peptide TP508 może przyspieszać naprawę tkanek zarówno miękkich, jak i twardych. Najprawdopodobniej wynika to z mechanizmów obejmujących regulację genów, które inicjują kolejne etapy gojenia. Mowa o rekrutacji i aktywacji komórek zapalnych, ukierunkowanej migracji komórek, ich proliferacji, tworzeniu macierzy zewnątrzkomórkowej i przyspieszonej rewaskularyzacji gojących się tkanek. TP508 może potencjalnie przyspieszać gojenie ran pooperacyjnych w skórze normalnej i niedokrwionej.

Badania na modelach zwierzęcych potwierdziły również, że TP508 przyspiesza tempo gojenia złamań. Było to związane ze zwiększeniem poziomu elementów wczesnej odpowiedzi, mediatorów stanu zapalnego i genów związanych z angiogenezą. Złamania leczone TP508 miały znacznie więcej dużych funkcjonalnych naczyń krwionośnych niż złamania u zwierząt kontrolnych. Poza tym TP508 może mieć bezpośredni efekt angiogenny poprzez promowanie tempa wzrostu nowych naczyń. Peptyd ma także pozytywny efekt stymulujący w przypadku gojenia owrzodzeń cukrzycowych i złamań dystalnej części kości promieniowej.

W jaki sposób działa jeszcze TP508?

Thrombin peptide TP508 wiąże się z receptorami występującymi na powierzchni komórek śródbłonka, komórek macierzystych i niektórych komórek zapalnych. Po związaniu się z tymi receptorami aktywuje kaskadę sygnalizacyjną, która przywraca funkcję naczyń w komórkach śródbłonka, stymuluje proliferację i mobilizację progenitorowych komórek macierzystych oraz zmniejsza stan zapalny.

Peptyd wydaje się mieć też obiecujące działanie w kontekście zdrowia serca. Badania przedkliniczne wykazały, że TP508 znacznie zmniejsza uszkodzenie mięśnia sercowego po po poważnym zawale, również jeśli towarzyszył mu podwyższony poziom cholesterolu oraz cukrzyca. Wykorzystując świński model przewlekłego niedokrwienia mięśnia sercowego, naukowcy stwierdzili, że Thrombin peptide TP508 zwiększa perfuzję (przepływ krwi przez tkanki) i czynność mięśnia sercowego oraz rozszerza naczynia. Możliwe jest też zmniejszenie rozmiaru zawału i poprawa mikrokrążenia. TP508 może zatem potencjalnie chronić komórki śródbłonka przed utratą funkcji śródbłonka wywołaną niedotlenieniem i nasilać reakcję komórek na czynnik wzrostu.

Peptyd zwiększa kiełkowanie komórek śródbłonka i wzmacnia kiełkowanie stymulowane czynnikiem wzrostu śródbłonka naczyniowego. Poza tym chroni komórki przed efektem niedotlenienia, co wiąże się z potencjalnymi korzyściami terapeutycznymi dotyczącymi rewaskularyzacji mięśnia sercowego oraz leczenia chorób tętnic obwodowych.

Thrombin peptide TP508 przy radioterapii

Badania przedkliniczne wykazały, że podanie TP508 24 godziny po ekspozycji na promieniowanie zwiększa przeżycie poprzez przywrócenie funkcji komórek naczyniowych i progenitorowych. Peptyd pomaga również przyspieszyć naprawę DNA uszkodzonego przez promieniowanie. To z kolei może zapobiec opóźnionym skutkom promieniowania, być może nawet nawet wiele lat po ekspozycji. Co więcej, TP508 skutecznie aktywuje szlaki sygnalizacyjne, które zapobiegają uszkodzeniom i śmierci komórek po ekspozycji na promieniowanie jądrowe oraz wyzwalają naprawę i regenerację. Peptyd jest także w stanie złagodzić uszkodzenia popromienne i zapalenie płuc wywołane urazami wirusowymi, bakteryjnymi i dymem. To działanie wydaje się być obiecujące zwłaszcza w przypadku pacjentów poddawanych radioterapii z powodu raka.