KPV

KPV jest silnym peptydem przeciwzapalnym, który wydaje się mieć obiecujące działanie w przypadku wielu stanów chorobowych. Najbardziej aktywne badania dotyczą leczenia nieswoistego zapalenia jelit, a oprócz tego procesu gojenia ran, zmniejszania infekcji i zwalczania stanów zapalnych. Peptyd KPV może również przyczynić się do redukcji blizn pooperacyjnych. W naszej ofercie dostępny jest preparat w formie kapsułek zawierających 150 mcg substancji aktywnej oraz w wersji sproszkowanej.

Jak działa KPV?

KPV jest C-końcowym fragmentem peptydowym hormonu stymulującego alfa-melanocyty (alfa-MSH). Składa się on z lizyny, proliny i waliny, wyróżniając się silnym działaniem przeciwzapalnym. Peptyd jest obecnie przedmiotem aktywnych badań jako potencjalny środek terapeutyczny w leczeniu nieswoistego zapalenia jelit. Wynika to z jego działania przeciwzapalnego w ośrodkowym układzie nerwowym, przewodzie pokarmowym, płucach, układzie naczyniowym i stawach.

Badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały, że u myszy cierpiących na chorobę zapalną jelit doszło do zmniejszenia nacieków zapalnych w okrężnicy. Osobniki leczone KPV wracały do ​​zdrowia szybciej i miały bardziej wyraźny przyrost masy ciała niż myszy leczone placebo. Zaobserwowano także szybsze gojenie błony śluzowej. Peptyd wpływa na różne mediatory stanu zapalnego, m.in. TNF-alfa. Nie ma przy tym prawie żadnego wpływu na normalną tkankę. Prawdopodobnie jest to spowodowane tym, że KPV przedostaje się do komórek okrężnicy poprzez transporter, którego proces zapalny nie podlega regulacji.

Sugeruje to, że KPV może być skutecznym lekiem zapobiegawczym lub podtrzymującym w leczeniu nieswoistego zapalenia jelit. Można go bezpiecznie zażywać nawet w okresach spoczynku. Peptyd dostaje się do komórek okrężnicy poprzez PepT1, kanał białkowy, który ulega ekspresji w jelicie podczas stanów zapalnych. Z tego względu KPV wykazuje większą skuteczność w momencie, gdy zapalenie już istnieje.

Peptyd KPV jako ogólny środek przeciwzapalny

Badania potwierdzające działanie przeciwzapalne i przeciwgorączkowe KPV zostały przeprowadzone już w 1984 roku. Wtedy jednak peptyd KPV miał mniejszą siłę działania niż pełna cząsteczka alfa-MSH. W późniejszych latach odbywały się kolejne badania nad różnymi zmodyfikowanymi formami alfa-MSH. Do tej pory cząsteczki testowano w gorączce, drażniącym i alergicznym kontaktowym zapaleniu skóry, zapaleniu naczyń, zwłóknieniu, zapaleniu stawów i zapaleniu oczu, mózgu, płuc i przewodu pokarmowego.

We wszystkich przypadkach alfa-MSH okazał się najskuteczniejszym środkiem przeciwzapalnym. Niestety miał on jeden poważny efekt uboczny, bowiem powodował pigmentację skóry. KPV nie wywołuje takich skutków, choć nie jest tak silny jak nienaruszony alfa-MSH. Różnica nie jest jednak znacząca.

W jaki sposób działa jeszcze KPV?

Peptyd przyczynia się także do szybszego gojenia ran, nie powodując zmian skórnych związanych z naturalnym powstawaniem blizn. KPV uczestniczy we wrodzonej odpowiedzi immunologicznej przeciwko dwóm powszechnym patogenom skóry. Badania pokazują, że peptyd hamuje wzrost zarówno Staphylococcus aureus, jak i Candida albicans. Może też stanowić skuteczny środek zapobiegania infekcjom w przypadku poważnych ran, takich jak oparzenia. KPV różni się pod tym względem od innych leków przeciwzapalnych, które w rzeczywistości hamują zdolność organizmu do zwalczania infekcji. Peptyd ten łączy w sobie zatem działanie przeciwzapalne z przeciwdrobnoustrojowym.

W badaniach sprawdzono również rolę peptydu w pozostałych etapach gojenia się ran. Wydaje się, że KPV jest w stanie zmniejszyć rodzaj przewlekłego stanu zapalnego, który prowadzi do powstawania blizn przerostowych (np. keloidów). Podawanie alfa-MSH w takim przypadku prowadzi do mniejszych blizn i mniej drastycznej reakcji zapalnej. Podobne efekty zaobserwowano w innych tkankach, takich jak płuca i serce. Odkrycia te budzą nadzieję, że KPV może być przydatny w zapobieganiu powstawaniu blizn obserwowanych w przypadku niektórych środków chemioterapeutycznych. W ten sposób można byłoby ograniczyć skutki uboczne leczenia nowotworów, pozwalając na stosowanie zwiększonych stężeń leków, co pozwoliłoby uzyskać lepsze wyniki terapii. Zdolność do zmniejszania widoczności blizn wydaje się wynikać ze zdolności peptydu KPV do modulowania metabolizmu kolagenu.

Innym ważnym aspektem jest łatwość podawania peptydu. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że KPV można podawać zarówno doustnie, podskórnie, jak i poprzez wstrzyknięcie bez poważnych skutków ubocznych. W trakcie tych eksperymentów, okazał on wysoką biodostępność.